by

วิ่งไปตามใจปรารถนา

วันนี้ขอนำเสนอกีฬาเอ็กซ์ตรีม (Extreme Sport) ที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงในหมู่วัยรุ่นเสียหน่อยนะครับ นั่นก็คือ ฟรีรันนิ่ง (Freerunning) หลักง่าย ๆ ของกีฬาชนิดนี้ก็คือนักกีฬาจะต้องทำการวิ่งหรือเคลื่อนไหวร่างกายไปเรื่อย ๆ ชนิดที่ว่าจะขึ้นเขาหรือลงห้วยก็ต้องเดินหน้าต่อไปโดยไม่หยุดยั้ง เมื่อพบสิ่งกีดขวาง ผู้เล่นจะต้องรีบตัดสินใจว่าจะกระโดดข้าม ปีน หรือหลบหลีกไปทางอื่นอย่างรวดเร็วเพื่อไม่ให้การเคลื่อนไหวขาดตอน ดังนั้น กีฬาฟรีรันนิ่งหรือที่รู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งว่า ปากัวร์ (Pakour) จึงจัดเป็นกีฬาที่ต้องอาศัยทักษะต่าง ๆ มากพอดู ที่สำคัญก็คือความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ ความแคล่วคล่องว่องไวของร่างกาย และไหวพริบของนักกีฬา
สถานที่จัดการแข่งขันหรือที่ซึ่งผู้เล่นมักไปรวมตัวกันส่วนมากแล้วจะเป็นเขตชุมชนที่มีพื้นที่ให้แสดงความสามารถเยอะ ๆ ยกตัวอย่างเช่น สวนสาธารณะ ที่เต็มไปด้วยสิ่งก่อสร้างหลากประเภท เช่น บันได พื้นที่ต่างระดับ พวกที่ชอบอันตรายและการท้าทายมากหน่อย ก็อาจขึ้นไปเล่นบนดาดฟ้าของตึกสูง ๆ กระโดดข้ามช่องว่างระหว่างตึก กระโดดข้ามหลังคาชาวบ้าน ห้อยโหนราวกับลิงค่างชวนให้ผู้พบเห็นเกิดความรู้สึกหวาดเสียวไปตาม ๆ กัน แต่ก็นั่นแหละ อันตรายคือเสน่ห์เกินห้ามใจของกีฬาเอ็กซ์ตรีมล่ะ
นอกจากนี้ ฟรีรันนิ่งยังให้คะแนนกับท่วงท่าที่สวยงามของนักกีฬาอีกด้วย ดังนั้น คนที่สักแต่ว่ากระโดดโลดเต้นไปตามใจชอบจึงมักได้คะแนนน้อยกว่าผู้ที่มีลูกล่อลูกชน เช่นทำทีว่าจะกระโดดไปทางซ้าย แต่กลับเปลี่ยนเป้าหมายไปอีกทางแบบกระทันหัน เป็นต้น ซึ่งการจะทำอย่างที่ว่าได้ต้องอาศัยการฝึกที่หนักหน่วงไม่น้อย แต่หากใจสู้เสียอย่าง ไม่ว่าอะไรก็ไม่สามารถขวางทางพวกเขาได้จริง ๆ

Leave a Reply